Elk jaar worden de vijf beste verhalen van LetterSpinsels (op basis van de puntentelling) beoordeeld door een onafhankelijk jurylid die de winnaar van de LS-literatuurprijs kiest. In 2025 was het jurylid Mariël Hacking.
Beoordeling Ik zie je, bro / Aukje-Tjitske Dieleman-Hovinga – winnaar LS Literatuurprijs 2025
Mathijs merkt Timon voor het eerst op naast de supermarkt bij hun school, net als Timon zijn arm om een vriend heenslaat. Later ontmoeten ze elkaar bij de snoepautomaat en dan bij het fietsenhok. Gaandeweg zorgt Mathijs ervoor dat de ontmoetingen met Timon niet meer enkel op toeval berusten. Ze zien elkaar vaker. Na school rijden ze op dinsdag en donderdag samen terug naar huis. Ze raken meer en meer bevriend. Maar voor Mathijs betekent het contact met Timon meer dan alleen maar vriendschap. Hij is nerveus in zijn gezelschap, verlangt ernaar hem aan te raken. Hij weet niet of dit bij Timon ook het geval is. Pas als er een crisis situatie ontstaat, Timon gaat verhuizen, vat hij genoeg moed om de twijfels tot een einde te brengen. Eindelijk!
Dit is een prachtig subtiel verhaal over een ontluikende liefde tussen twee jonge mannen en de twijfels en (soms verkeerde) verwachtingen die daarmee gepaard gaan. Vanaf het begin wordt de lezer bij de hand genomen en voorzichtig door de innerlijke wereld van Mathijs geleid. Zijn gevoelens worden de onze. Op geen enkel moment twijfelen we aan de situatie of personages of worden we uit het verhaal gehaald. We verdwijnen erin.
De setting is stevig neergezet. De school, de supermarkt om de hoek, de fietsenstalling, de weg naar huis, de afslag, de boerderij en het huis van Timon. De feitelijke omstandigheden waarin het verhaal plaatsvindt worden niet verteld of uitgelegd maar duiken als vanzelfsprekend, bijna terloops op in het verhaal. Dit is een top voorbeeld van show, don’t tell.
Het gebruik van de Engelse zinnen is actueel en sluit goed aan bij de titel, die overigens precies weergeeft waar dit verhaal over gaat.
Er staan een paar prachtige zinnen in. De zin die er voor mij uitspringt: ‘Ik had nog nooit zo intens iemand niet aangeraakt.’
Van de vijf verhalen die ik las, koos ik uiteindelijk ‘Ik zie je, bro’ als het winnende verhaal. Het personage is overtuigend, zijn gevoelens worden fijnzinnig weergegeven. De schrijver gebruikt spanning en ook humor op een kundige manier. De stijl is prettig en ingehouden en er staat geen woord te veel of te weinig in. We beseffen niet eens dat we lezen, zo gaan we op in het verhaal. Knap gedaan! Hulde aan de auteur.